گلکسی اس 10 به یک واحد اختصاصی هوش مصنوعی مجهز خواهد بود

دراگون؛ پهپادی که حین پرواز تغییر شکل می‌دهد

هرچند مدت زمان زیادی تا معرفی گلکسی اس 10 باقی مانده، با این حال از هم اکنون شاهد درز شایعات در رابطه با ویژگی‌های پرچم‌دار بعدی سامسونگ هستیم. به عنوان مثال به تازگی اخباری مبنی بر احتمال تجهیز این گوشی به یک واحد اختصاصی هوش مصنوعی منتشر شده است.0
روزبه‌روز بر قابلیت‌های گوشی‌های هوشمند افزوده می‌شود و در حالی که اغلب عموم افراد هوش مصنوعی را صرفاً یک فناوری مختص به دستیاران صوتی مدانند، شرکت‌های تولید کننده گوشی از هوش مصنوعی به منظور بهینه‌تر کردن پردازش اطلاعات، سیستم تشخیص اشیا توسط دوربین و رندرهای گرافیکی استفاده می‌کنند.شرکت‌های بزرگ و با اعتبار تولید کننده گوشی تا از کارآمدی قابلیت یا فناوری خاصی اطمینان کسب نکنند، آن را در محصولات خود به کار نمی‌گیرند. در همین راستا هرچند سامسونگ خود را یک رده در بحث استفاده از هوش مصنوعی در گوشی‌های هوشمند پایین تر از سایر رقبا نگاه داشته، با این حال این وضعیت احتمالا طولی نخواهند انجامید. بر اساس توئیت منتشر شده از سوی یکی از مهندسین اسبق سامسونگ، شرکت کره‌ای کار توسعه نسل دوم تراشه اختصاصی هوش مصنوعی خود را به اتمام رسانده و احتمالا شاهد ادغام آن با پردازنده اکسینوس 9820 خواهیم بود.پردازنده اکسینوس 9820 که با معماری 7 نانومتری توسعه یافته، احتمالا برای اولین بار در گوشی گلکسی اس 10 به کار گرفته خواهد شد؛ از این رو شاید بتوان پرچم‌دار جدید سامسونگ را اولین گوشی شرکت کره‌ای مجهز به واحد اختصاصی هوش مصنوعی بدانیم. گلکسی اس 10 سامسونگ در سه نسخه متفاوت عرضه خواهد شد مدیرعامل سامسونگ: گلکسی اس 10 تغییرات طراحی چشمگیری خواهد… واحد اختصاصی هوش مصنوعینکته قابل توجه آنکه سامسونگ گوشی‌های پرچم‌دار خود را با تراشه‌های ساخت کوالکام در بازار ایالات متحده و چین عرضه می‌کند؛ پس تکلیف این مدل‌ها چه می‌شود؟ پاسخ به این سوال بسیار آسان است، چراکه کوالکام نیز مشغول کار بر روی یک NPU است که احتمالا با پردازنده اسنپ‌دراگون 8150 یکپارچه خواهد شد.پشتیبانی از اتصال 5G یکی دیگر از قابلیت‌های گلکسی اس 10 سامسونگ خواهد بود، چرا که انتظار می‌رود مرحله تجاری سازی این شبکه مدرن از سال آینده آغاز شود. در کنار سامسونگ، سایر تولید کنندگان مطرح گوشی مانند هواوی و اپل از دو سال پیش مشغول استفاده از واحد اختصاصی هوش مصنوعی در محصولات خود هستند. به عنوان مثال تراشه  A12 اپل از هشت موتور عصبی اختصاصی بهره می‌برد که قادر به انجام 5 تریلیون محاسبه تنها در یک ثانیه است. در سوی دیگر پردازنده کرین 980 هواوی هم با واحد پردازش عصبی دوگانه خود می‌تواند در هر دقیقه 4500 تصویر را پردازش کند.با توجه به نوظهور بودن این فناوری،  در آینده شاهد توسعه و به کار گیری هرچه بیشتر هوش مصنوعی در دستگاه‌های قابل حمل به خصوص گوشی‌های هوشمند خواهیم بود.منبع

منبع این نوشته : منبع
مصنوعی ,سامسونگ ,گلکسی ,گوشی ,اختصاصی ,احتمالا ,گوشی‌های هوشمند ,شرکت کره‌ای ,پردازنده اکسینوس 9820 ,کننده گوشی ,تولید کننده

پتنت اپل برای یک قاب موبایلی مغناطیسی+تصاویر

ربات‌ها جایگزین گارسون‌ها در چین می‌شوند/ عکس

آفتاب‌‌نیوز :
در آینده‌ای نزدیک دیگر شاهد شکسته شدن نمایشگرهای محصولات "اپل" بر اثر سقوط نخواهیم بود.

زیرا این شرکت پتنت یک "قاب" را به ثبت رساند که می‌تواند از "آیفون"(iPhone) و "آی‌پد"(iPad) در برابر سقوط محافظت کند.

این پتنت در مارس سال ۲۰۱۵ میلادی به ثبت رسید ولی خبر آن روز گذشته منتشر شد.

پتنت اپل برای یک قاب موبایلی مغناطیسی+تصاویر

این گجت از نیروی "الکترومغناطیس" استفاده می‌کند تا گوشی موبایل و قاب را به یکدیگر اتصال دهد.

علاوه بر آهنرباهایی که تاکنون در این محافظ‌ها استفاده می‌شده، نیروی الکترومغناطیس نیز افزوده خواهد شد تا اتصال مغناطیسی قوی‌تری ایجاد شود.

اپل در خصوص این پتنت گفته است: آهن‌رباهای دائمی برای پر کردن تمامی فضای قاب مناسب نیست و قدرت زیادی نیز ندارد.

این در حالی است که میدان مغناطیسی تولید شده توسط نیروی الکترومغناطیسی قدرتمندتر است و سبب اتصال بهتر قاب و گوشی می‌شود.

اپل معتقد است نیروی الکترومغناطیس از گوشی در برابر شکسته شدن به هنگام افتادن و برخورد با زمین جلوگیری می‌کند. 

زمانی‌که گوشی یا تبلت به زمین بیفتد، تنها تعداد کمی از نیروهای الکترومغناطیسی قاب غیرفعال می‌شوند. این امر باعث می‌شود که گوشی از سمتی که به احتمال بیشتری با زمین برخورد می‌کند، دور شود.

پتنت اپل برای یک قاب موبایلی مغناطیسی+تصاویر

این پتنت در ابتدا برای آی‌پد به ثبت رسیده بود ولی احتمالا برای آیفون نیز استفاده خواهد شد.

هنوز دقیقا مشخص نیست که آیا اپل این پتنت را به مرحله تولید خواهد رساند و این قاب را تولید خواهد کرد یا خیر؟

به گزارش ایسنا و به نقل از دیلی‌میل، تاکنون بسیاری از پتنت‌های این شرکت به مرحله تولید نرسیده‌اند.

ولی گفتنی است ایده این قاب بسیار جالب است.

پتنت اپل برای یک قاب موبایلی مغناطیسی+تصاویر


منبع

منبع این نوشته : منبع
پتنت ,گوشی ,تولید ,نیروی ,زمین ,مغناطیسی ,نیروی الکترومغناطیس ,تولید خواهد ,مرحله تولید

چهار دلیل برای آنکه بی‌صبرانه منتظر رونمایی Huawei Mate 20 باشیم

عینک واقعیت افزوده اپل تا سال 2020 عرضه می‌شود

سری Mate هواوی یکی از دو سری گوشی‌های هوشمند پرچمدار هواوی به حساب می‌آید که شامل محصولاتی برپایه نوآوری و کارایی در بازار گوشی‌های هوشند بوده است. امری که در پرتو تمرکز روی فناوری‌های جدید تراشه، توان پردازشی و عملکرد باتری سطح بالا، ممکن شده است. 

هواوی در دو سال اخیر، هوش مصنوعی را در گوشی‌های هوشمند خود به شکل کاربردی عرضه کرده و به نوعی در این حوزه پیشرو به حساب می آید. هواوی اولین برندی است تراشه ای را با امکان پردازش هوش مصنوعی ارائه داده و حالا با پرده‌برداری از نسل بعدی آن یعنی Kirin 980 یک گام فراتر رفته است تا دست‌یابی به بهره‌وری و کارایی بیشتر را در سری Huawei Mate 20 ممکن سازد.
هوش مصنوعی ادغام شده در تجهیزات هواوی، تجربه بهینه‌ای را در اختیار کاربران قرار می‌د‌هد تا امکان بهره‌برداری ساده و کارآمد را بدون نیاز به دانلود یا تعامل با چندین و چند اپلیکیشن ممکن سازد. با ادغام‌ هرچه بیشتر دستگاه‌های هوشمند با سرویس‌های ابری و بزرگ‌داده‌ها، هوش مصنوعی ادغام شده در دستگاه‌ها به مسیر خود در جهت تکامل هوشمندی دستگاه‌های همراه ادامه می‌دهد.
از این رو، دلایل اصلی وجود دارند که به واسطه آن‌ها بی‌صبرانه منتظر رونمایی از سری Mate 20 Huawei هستیم.

چیپ‌ست Kirin 980؛ اولین چیپ‌ست ۷ نانومتری هوش مصنوعی موبایل جهان
Kirin 980 به عنوان اولین چیپ‌ست ۷ نانومتری مجهز به تکنولوژی هوش مصنوعی، دست‌یابی به تجربه تکامل یافته را در استفاده از هوش مصنوعی ادغام شده در دستگاه‌ها تضمین می‌کند. تضمینی که در پرتو شناسایی بهتر سوژه‌ها، پردازش در لحظه ویدئویی و تفکیک دقیق و بدون درنگ سوژه‌ها همراه با قابلیت‌های تشخیص عکس تا ۴۵۰۰ تصویر در دقیقه، ایجاد شده است. با توسعه اولین چیپ‌ست هوش مصنوعی ۷ نانومتری جهان، هواوی بار دیگر پیشتازی خود را در حوزه هوش مصنوعی ادغام شده در دستگاه‌های هوشمند به تصویر می‌کشد.
رونمایی‌های اخیر این تعهد را ایجاد می‌کنند که شاهد بهبود عملکرد تا ۷۵ درصد و همچنین بهبود بهره‌وری در مصرف توان تا ۵۸ درصد در دستگاه‌های مجهز به این تراشه جدید باشیم. این تراشه به ۶.۹ میلیارد ترانزیستور مجهز شده که ۱.۶ برابر بیشتر از تعداد ترانزیستورهای استفاده شده در نسل قبلی بوده و امکان فعالیت در سرعت کلاک بالاتر را ممکن خواهد ساخت. Kirin 980 امکان اجرای سریع‌تر اپلیکیشن‌ها را ممکن ساخته و مالتی‌تسکینگ یا اجرای چند برنامه با هم را به همراه تجربه کاربری روان‌تر تضمین می‌کند. با این تفاسیر، بیش از این نمی‌توانیم منتظر امتحان کردن دستگاهی باشیم که به این تراشه مجهز شده و این وعده را می‌دهد تا تجربه‌ای که تا پیش از این در گوشی‌های هوشمند موجود در بازار شاهد نبوده‌ایم را پیش روی مشتاقان قرار دهد.

EMUI 9.0؛ بروز و متفاوت از هرچه تاکنون دیده‌ایم!
EMUI 9.0 به عنوان یکی از اولین سیستم‌عامل‌های شخصی سازی شده برپایه Android Pie، تجربه کاربری سطح بالایی را امکان‌پذیر می‌سازد که رابط کاربری کاربرپسند را در کنار قابلیت‌های غنی قرار می‌دهد. EMUI 9.0 عملکردی تا ۱۲.۹ درصد سریع‌تر از نسخه‌های پیشین را به دنبال داشته و از سرعت بالاتر برای اجرای اپلیکیشن‌ها پشتیبانی می‌کند. به عنوان مثال، EMUI 9.0 امکان اجرای اینستاگرام را با سرعتی ۱۲ درصد بیشتر و امکان اجرای اسپاتیفای را با سرعتی ۱۱ درصد بیشتر از آنچه در نسخه‌های قبلی این سیستم‌عامل شاهد بودیم فراهم می‌کند. این امر، در کنار قابلیت‌های سطح بالای چیپ‌ست تازه معرفی شده Kirin 980 قرار می‌گیرد.
علاوه بر این، EMUI 9.0 جدید، گزینه‌ای عالی برای گیمرها خواهد بود و GPU Turbo 2.0 را به عنوان نسل دوم فناوری شتاب‌دهنده پردازش گرافیکی هواوی، پیش روی مشتاقان قرار می‌دهد. این الگوریتم‌های جدید، زمان تاخیر برای پاسخ به ورودی‌های لمسی را تا ۳۶ درصد کاهش می‌دهد. علاوه بر این، EMUI 9.0 از گزینه Password Vault بهره‌مند شده که امکان ذخیره‌سازی محلی و امن گذرواژه‌ها را در اختیار کاربران قرار می‌دهد. یکی دیگر از مزایایی که در پرتو استفاده از EMUI 9.0 شاهد خواهیم بود کاهش فشار به چشمان کاربر است. در پرتو تمامی این بروزرسانی‌های جدید، بی‌صبرانه منتظریم تا جادوی EMUI 9.0 را که تجربه کاربری منحصر به فردی را با عرضه سری Mate 20 پیش روی مشتاقان قرار می‌دهد شاهد باشیم.

تجربه گیمینگ بی‌نظیر
Mate 20 Huawei به همراه GPU Turbo 2.0 به عنوان نسل دوم فناوری نوآورانه شتاب‌دهنده پردازش گرافیکی هواوی عرضه خواهد شد که پشتیبانی از تعداد بازی‌های بیشتر و ظرفیت سطح بالاتر را به همراه خواهد داشت. این نسخه اخیر می‌تواند به طور هوشمندانه‌ای بهینه‌سازی فعالیت‌های سنگین را ممکن ساخته و در زمان نیاز، بهبود عملکرد را به همراه داشته باشد و میزان مصرف توان را کاهش دهد.
در کنار گیمینگ، این راهکار، بهبود عملکرد را در حوزه‌های دیگری که روی کیفیت تجربه کاربران تاثیرگذار هستند، از جمله پاسخگویی به ورودی‌های لمسی صفحه‌نمایش، قابلیت‌های ارتباطی شبکه، مد گیمینگ بی‌وقفه و سایر موارد اینچنینی به همراه خواهد داشت.

دوربین فوق‌العاده با امکانات بی‌نظیر؛ مثل هیچ‌کدام!
هواوی در زمینه عکاسی سطح بالا با گوشی‌های هوشمند، شهرتی جهانی دارد و حالا با چیپ‌ست تازه معرفی شده این شرکت، قابلیت‌های دوربینی، تا حد بیشتری در سری Mate 20 در دست آماده‌سازی متخصصان هواوی، بهبود خواهند یافت. انتظار می‌رود این پرچمدار، از نسل چهارم ISP یا همان پردازشگر سیگنال تصویری هواوی بهره‌مند شود که پشتیبانی بهتر از پیکربندی چند دوربینه را در کنار بهره‌برداری از تکنولوژی کاملاً جدید بازتولید رنگ در HDR را به همراه خواهد داشت. فناوری که می‌تواند کنتراست تصویر را به نحوی که تصاویر بهینه‌سازی شده را پیش روی مشتاقان قرار دهد، تنظیم کند. به این ترتیب، سوژه‌های متفاوت، در قسمت‌های مختلف یک تصویر، برجسته و متمایز می‌شوند.
در صورتی که این قابلیت‌ها کافی نیستند، بدنیست بدانید راهکار کاهش نویز توسط Kirin 980، از کیفیت بهتر تصاویر به ثبت رسیده در نور کم و قابلیت بهبودیافته رهگیری حرکتی که سوژه متحرک را با دقت ۹۷.۴ درصد دنبال می‌کند، پشتیبانی کرده تا کاربران بتوانند تصاویر را در حال حرکت، به آسانی و بدون تارشدن، به ثبت برسانند.
در حالی که تنها حدود یک هفته تا رونمایی هواوی از یک تحول چشمگر دیگر در حوزه گوشی‌های هوشمند در قالب رونمایی جهانی محصول جدیدش در تاریخ ۱۶ اکتبر برابر با ۲۴ مهرماه در لندن باقی مانده است، منتظر هستیم تا ببینیم سری جدید HUAWEI Mate 20 به چه نحوی بر تسهیل و بهره‌وری چ در زندگی ما اضافه خواهد کرد و با عرضه این قابلیت‌ها، به دیگر گوشی‌های هوشمند و قیمت‌هایشان طعنه خواهد زد!

2121

منبع

منبع این نوشته : منبع
هواوی ,مصنوعی ,mate ,emui ,درصد ,تجربه ,گوشی‌های هوشمند ,مشتاقان قرار ,مصنوعی ادغام ,قرار می‌دهد ,بهبود عملکرد ,شتاب‌دهنده پردازش گرافیکی ,بی‌صبر

مصاحبه با شیمی‌دان زن آمریکایی برنده نوبل ۲۰۱۸

فرآیند تکامل بینایی در موجودات دریایی ساده

"فرانسیس همیلتون آرنولد" (Frances Hamilton Arnold)  دانشمند و مهندس سرشناس آمریکایی ۲۵ ژوئیه ۱۹۵۶ در شهر پیتسبرگ ایالت پنسیلوانیا آمریکا متولد شد.

  وی از جمله پیشتازان روش‌های تکامل تدریجی هدایت شده در زمینه پروتئین‌ها برای آفرینش سیستم‌های بیولوژیکی مفید شامل آنزیم‌ها، مسیرهای سوخت و سازی، مدارهای تنظیم شده ژنتیکی و ارگانیسمها به‌شمار می‌رود.

او مدرک کارشناسی خود را در رشته مهندسی مکانیک و هوافضا از "دانشگاه پرینستون" در سال ۱۹۷۹ اخذ کرد و پس از آن با ورود به دوره دکترای مستقیم در رشته مهندسی شیمی در "دانشگاه کالیفرنیا" در برکلی موفق به دریافت مدرک دکترا شد. وی تحصیلات خود را در مقطع فوق‌دکتری در همین دانشگاه و در زمینه شیمی بیوفیزیکی ادامه داد و در سال ۱۹۸۶ به جمع اعضای هیئت علمی مؤسسه فناوری کالیفرنیا پیوست.

 فرانسیس همیلتون در حال حاضر استاد تمام "مؤسسه فناوری کالیفرنیا" است و در این دانشگاه مسند پروفسوری در رشته‌های مهندسی شیمی، مهندسی زیستی و بیوشیمی را بر عهده دارد. مطالعات وی شامل بررسی‌های پژوهشی و کاربردی در پزشکی، مواد و صنایع شیمیایی و بحث‌های مرتبط با انرژی می‌شود.

"آدام اسمیت(Adam Smith) سرپرست علمی رسانه بنیاد نوبل روز گذشته مصاحبه‌ای با وی انجام داده است که در زیر می‌خوانید.

اسمیت: سلام من آدام اسمیت هستم و از سایت نوبل‌پرایز تماس می‌گیرم و به شما به خاطر دریافت جایزه نوبل بسیار تبریک می‌گویم.

آرنولد: سلام متشکرم.

اسمیت: خانم آرنولد شما به نظر انسان بسیار آرامی می‌رسید.

آرنولد: نه اینطور نیست اتفاقا من بسیار فعال و پرانرژی هستم اما تلاش می‌کنم که آرام و ملایم به نظر برسم.

اسمیت: حدس می‌زدم. اکنون شما دور از خانه هستید، پس شاید تا حدودی از خبری که امروز شنیدید شوکه شده باشید، درست است؟

آرنولد: خب، من ناراحتم چون از پسرانم دور هستم.(با خنده) احتمالا اکنون آنها خواب هستند. بله، من با وجود اینکه انسان محافظه کاری هستم اما گاهی ناراحت هم می‌شوم زیرا پسرانم هرگز زمانی که با آنها تماس می‌گیرم پاسخ تلفن را نمی‌دهند.

اسمیت: شما ابتدا مکالمه خود را همانند یک مهندس مکانیک شروع کردید و در حال حاضر همانند یک مهندس پروتئین صحبت می‌کنید. آیا با این موضوع موافقید که بخشی از راز موفقیت شما و دید متفاوت شما به پیرامون به دلیل این است که شاخه خاص و متفاوتی از زیست شناسی را مطالعه کرده‌اید ؟  

آرنولد: بله شکی در این مورد نیست. خب من به همین دلیل می‌توانم به بعدهای متفاوت هر مشکلی بنگرم و خب شاید همین مسائل بود که به فکر مطالعه درباره مهندسی پروتئین افتادم.

اسمیت: مطالعه علوم مختلف حرکت خیلی بزرگی است.

آرنولد: خب می‌دانید من چهار برادر دارم و چیزهای زیادی را در زندگی تجربه کرده‌ام که یکایک آن کارها برای من لذت بخش بوده است. تغییر رشته هم برایم همیشه سرگرم کننده بوده است.

اسمیت: آیا عادلانه است که بگویم آنچه که شما انجام می‌دهید این است که از اختراع طبیعت به نفع بشریت استفاده می‌کنید؟

آرنولد: خب من فکر می‌کنم که آنچه من انجام می‌دهم، فرایند طراحی طبیعت است. این زیبایی‌های عظیم و این پیچیدگی دنیای بیولوژیک همه از طریق این الگوریتم ساده و زیبا طراحی شده است و آنچه که من انجام می‌دهم استفاده از این الگوریتم برای ساختن مواد بیولوژیکی جدید است.

اسمیت: می‌توانید یک نمونه از موادی را که خودتان موفق به تکامل و توسعه آن شدید را بگویید؟  

آرنولد: خب هر کاری که هر زمان در حال مطالعه و پژوهش بر روی آن هستم کار مورد علاقه من محسوب می‌شود و من همیشه به دنبال ایجاد نوآوری در تمام کارهایی که انجام می‌دهم هستم. برای مثال، ایجاد یک پیوند کربن-سیلیکون. ما یک آنزیم را توسعه دادیم که عملکرد فوقالعاده‌ای دارد. همانطور که گفتم طبیعت همه مشکلات را حل می‌کند همانگونه که بطری‌های پلاستیکی را شکسته و تجزیه میکند و یا مواد مضر را از بین می‌برد. انسان‌ها و تمامی چیزها اعم از غذا زاده طبیعت هستند.

اسمیت: اما بشریت به علم نیاز دارد تا از موانع پیش رو عبور کند، درست است؟

آرنولد: بله این واقعا درست است ما به علم نیاز داریم و باید هوشمندانه‌ترین کار را برای حل مشکلات انجام دهیم.

اسمیت: شما در حال حاضر عضو هر سه آکادمی ملی علوم در ایالات متحده هستید و جوایز متعدی نیز دریافت کرده‌اید، اکنون نظر شما درباره جایزه نوبل چیست؟

آرنولد: اوه خدای من، راستش هنوز نظری ندارم. باورنکردنی است. من کاملا هیجان زده هستم و نمی‌توانم صبر کنم تا به خانه بروم و حس خود را به پسرانم بگویم.

اسمیت: ما مشتاقانه منتظر ملاقات شما در ماه دسامبر در استکهلم هستیم و از اینکه وقت‌تان را صرف حرف زدن با من کردید، بسیار سپاسگزارم.

آرنولد: متشکرم

 

 

5656

منبع

منبع این نوشته : منبع
آرنولد ,اسمیت ,انجام ,مطالعه ,طبیعت ,نوبل ,است؟ آرنولد ,انجام می‌دهم ,درست است؟ ,جایزه نوبل ,تماس می‌گیرم

در مراسم نوبل ۲۰۱۸ چه گذشت؟

تجربه جراحی با واقعیت مجازی+فیلم

جایزه نوبل معتبرترین جایزه‌ای است که در حوزه‌های علمی به یک دانشمند تعلق می‌گیرد. جایزه نوبل در سال ۱۸۹۵، به وصیت" آلفرد نوبل" ، کارخانه‌دار وشیمی‌دان سوئدی، که بیشتر او را به دلیل ابداع" دینامیت" می‌شناسند، پایه‌گذاری شد. طبق وصیت وی، پنج جایزه به‌طور سالانه در رشته‌های فیزیک، شیمی، فیزیولوژی و پزشکی، ادبیات و صلح به افرادی تعلق می‌گیرد که بیشترین خدمت را به مردم کرده باشند.

در سال ۱۹۰۱ میلادی، نخستین جوایز این بنیاد اهدا شد. از سال ۱۹۰۱ تاکنون، ۱۱۱ جایزه نوبل فیزیک اهدا شده است و شش بار در سال‌های ۱۹۱۶، ۱۹۳۱، ۱۹۳۴، ۱۹۴۰، ۱۹۴۱ و ۱۹۴۲ اعطا نشد اما دلیل اینکه جوایز نوبل در آن شش سال اعطا نشد این است که بنا بر آنچه در اساسنامه بنیاد نوبل آمده است: اگر هیچ کدام از آثار مورد بررسی، دارای اهمیت ویژه‌ای که در پاراگراف اول آمده است، نباشد، پول جایزه تا سال بعد حفظ می‌شود. حتی در این صورت هم نمی‌توان جایزه را اعطا کرد و مبلغ باید به بودجه بنیاد اضافه شود.در کل در طول جنگ جهانی اول و دوم، جایزه‌های نوبل کمتری اهدا شد.

اولین دریافت‌کنندگان این جایزه ماری و پیر کوری، پل دیراک و آلبرت انشتین بودند، اما بعد از آن افراد زیادی از جمله دیمیتری مندلیف خالق جدول تناوبی عناصر  و لیز مایتنر، کاشف تقسیم هسته‌ای باید نوبل را دریافت می‌کردند که چنین نشد. "آکادمی سلطنتی علوم سوئد" وظیفه انتخاب برنده جایزه نوبل در رشته‌های فیزیک و شیمی و "موسسه کارولینسکا" نیز وظیفه گزینش برنده جایزه نوبل در رشته فیزیولوژی و پزشکی را برعهده دارد.

در آغاز، کسانی که صلاحیت معرفی نامزد دارند فهرست نامزدهای خود را تا تاریخ یکم فوریه همان سال میلادی ارائه می‌دهند. البته، اعضای کمیته نوبل خود زمان بیشتری برای معرفی نامزدهای خود دارند. سپس "کمیته نوبل نروژ" با ۲۰ الی ۳۰ نفر را از میان آن نامزدها انتخاب می‌کنند. در گام بعد گروهی از مشاوران نروژی و بین‌المللی گزارش‌هایی درباره نامزدهای لیست نهایی ارائه می‌دهند که اعضای کمیته نروژی با استفاده از این گزارش‌ها و دیگر مستندات تعداد نامزدها را به چند نفر می‌رسانند.

تصمیم درباره برنده نهایی در آخرین جلسه کمیته گرفته می‌شود که معمولا در اواخر ماه سپتامبر یا اوایل اکتبر برگزار می‌شود.
کمیته‌ها و موسساتی که جزو هیئت انتخاب جوایز هستند، اغلب نام برندگان را در ماه اکتبر اعلام می‌کنند. جوایز نیز طی یک مراسم رسمی در ۱۰ دسامبر، یعنی سالگرد درگذشت آلفرد نوبل، به برندگان اهدا می‌شود.

یک از محدودیتهایی که افراد آن را یک بی عدالتی در مراسم نوبل می‌شمارند، محدودیت در تعداد دریافت‌کنندگان جایزه است که نباید بیش از سه نفر باشد برای مثال در نوبل فیزیک سال گذشته کشف نخستین مشاهدات امواج گرانشی به رسمیت شناخته شد و در این کشف بیش از ۱۰۰۰ دانشمند شرکت داشتند، اما این جایزه به سه نفر اهدا شد. "نائومی اورسک" مورخ علوم "هاروارد" می‌گوید: اعطای جایزه به تنها سه فرد کار شایسته‌ای نیست،  چون علوم مدرن نتایج کار گروهی است.

البته نمونه‌هایی از اهدای این جایزه به گروه نیز مشاهده شده، به طوری که در سال ۲۰۰۷  "ال گور" جایزه صلح نوبل را همراه با کل گروه تغییرات اقلیمی در زمینه گرم شدن کره زمین کسب کرد. صلیب سرخ نیز برنده جایزه صلح شده است. به گفته افراد باید تغییراتی در روش انتخاب و اهدای جوایز نوبل صورت گیرد تا تمامی نوابغ موفق به دریافت این جایزه شوند.

مراسم جایزه صلح نوبل از ۱۹۰۵ تا ۱۹۴۶ در موسسه نوبل نروژ، پس از آن در دانشگاه اسلو و از سال ۱۹۹۰ در عمارت شهرداری اسلو برگزار شده‌است. سایر مراسم‌های اهدای جوایز از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۷ نیز در استکهلم برگزار شده‌اند.  مراسم اهدای جوایز امسال نیز ماه دسامبر در استکهلم برگزار خواهد شد.

مبلغ جایزه نوبل
آلفرد نوبل اکثر املاک خود را به ارزش بیش از ۳۱ میلیون کرون سوئد (به ارزش امروز تقریبا حدود ۱۷۰۲ میلیون کرون) را برای تبدیل به یک صندوق سرمایه گذاری در "اوراق بهادار ایمن" اهدا کرد. درآمد سالانه حاصل از این سرمایه‌گذاری در قالب جوایز به کسانی که در سال گذشته بزرگترین پیشرفت را برای بشریت به ارمغان آورده‌اند، اعطا می‌شود. هر سال هر یک از جوایز حداکثر به سه نفر اهدا می‌شود. هر جایزه عبارت است از یک مدال طلا، یک دیپلم افتخار و مبلغی پول. در حال حاضر، مبلغ اهدایی ۹ میلیون کرون یا ۷۷۵ هزار پوند است. طبق گفته "کیتینگ"، کیهان شناس دانشگاه کالیفرنیا از سال ۱۹۰۱ بیش از یک میلیارد دلار به عنوان جایزه به برندگان اهدا شده است.

هیچ جایزه نوبلی به افراد درگذشته اهدا نمی‌شود. اساسنامه بنیاد نوبل از سال ۱۹۷۴ تصریح کرد که جایزه را نمی‌توان بعد از مرگ به کسی اعطا کرد، مگر اینکه مرگ وی پس از اعلام جایزه نوبل رخ داده باشد. پیش از سال ۱۹۷۴، جایزه نوبل تنها دو بار به دانشمندان درگذشته اعطا شد. یک بار در سال ۱۹۳۱، جایزه نوبل ادبیات به "اریک اکسل کارل‌فلت"(Erik Axel Karlfeldt) و بار دوم جایزه صلح نوبل در سال ۱۹۶۱ به "دگ همرسکولد"(Dag Hammarskjöld) اهدا شد.

اکنون به معرفی افرادیکه برنده نوبل ۲۰۱۸ شده اند میپردازیم:
نوبل پزشکی ۲۰۱۸

اول اکتبر جایزه نوبل پزشکی سال ۲۰۱۸ به طور مشترک به "جیمز پی. آلیسون"(James P Allison) ایمنی‌شناس آمریکایی و "تاسوکو هونجو" (Tasuku Honjo) ایمنی شناس ژاپنی به خاطر کشف یک روش انقلابی درمان سرطان از طریق مهار پسرفت سیستم ایمنی بدن به این دو دانشمند تعلق گرفت.
سرطان هر ساله جان میلیون‌ها انسان را می‌گیرد و یکی از بزرگترین چالش‌های سلامت بشریت است. این دو دانشمند با تحریک توانایی ذاتی سیستم ایمنی بدن برای حمله به سلول‌های تومور، یک اصل کاملا جدید برای درمان سرطان ایجاد کرده‌اند.
"جیمز پی.آلیسون" پروتئین شناخته شده‌ای را مطالعه کرد که به عنوان ترمز بر روی سیستم ایمنی عمل می‌کند. او متوجه پتانسیل آزاد کردن این ترمز شد که به این ترتیب، سلول‌های ایمنی به تومورها حمله می‌کنند. وی سپس این مفهوم را به روش جدیدی برای درمان بیماران مبتلا به سرطان توسعه داد.
"تاسوکو هونجو" نیز به شکل موازی یک پروتئین را در سلول‌های ایمنی کشف کرد و پس از بررسی دقیق عملکرد آن، در نهایت عنوان کرد که آن هم به عنوان ترمز، اما با مکانیزمی متفاوت عمل می‌کند.
آلیسون و هونجو نشان دادند که چگونه استراتژی‌های مختلف برای مهار ترمزهای سیستم ایمنی بدن می‌تواند در درمان سرطان استفاده شود.اکتشافات اساسی این دو نوبلیست، نقطه عطفی در مبارزه علیه سرطان است.
جیمز آلیسون کیست؟

جیمز پی. آلیسون (James P Allison) دانشمند حوزه ایمنی‌شناسی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی استاد تمام، رئیس دپارتمان ایمنی‌شناسی و مدیر اجرایی بخش ایمونوتراپی مرکز سرطان ام. دی. اندرسون دانشگاه تگزاس است. یافته‌های او منجر به تولید درمان‌های جدید ضدسرطان برای برخی از انواع کشندهٔ این بیماری شده‌است. او همچنین رئیس «مؤسسهٔ پژوهش سرطان» (CRI) در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی و عضو شورای مشورتی آن است.
آلیسون مادرش را در سن ۱۱ سالگی به دلیل ابتلا به لنفوم و برادرش را در سال ۲۰۰۵ به‌دلیل ابتلا به سرطان پروستات از دست داد. او در یک گروه موسیقی جاز متشکل از ایمونولوژیست‌ها و سرطان‌شناس‌ها به نام «چک‌پوینتس» و همچنین یک گروه موسیقی محلی به نام «چک‌مِـیتز»، سازدهنی می‌نوازد.
علاقه‌مندیِ علمی او طی سالیان متمادی، چگونگی فعال‌شدن و تکامل لنفوسیت‌های تی و همچنین ایجاد و گسترش شیوه‌های نوین ایمونوتراپی تومورها بوده‌ است. وی نخستین کسی است کمپلکس پروتئینی گیرندهٔ آنتی‌ژن و لنفوسیت تی را جداسازی کرد.
پروفسور آلیسون نخست در سال ۱۹۶۹ میلادی در رشتهٔ میکروبیولوژی لیسانس گرفت. سپس موفق شد مدرک دکترای خود را در رشتهٔ زیست‌شناسی از دانشگاه تگزاس در آستین دریافت کند و در این دانشگاه از شاگردان «جی. بری کیتو» بود.
وی در سال ۱۹۸۵ میلادی استاد ایمنی‌شناسی و رئیس "مؤسسهٔ پژوهش سرطان" در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی شد و سپس در سال ۲۰۰۴ به مرکز سرطان مموریال اسلون–کترینگ در شهر نیویورک رفت و رئیس "مرکز ایمونوتراپی سرطان لودویگ"، رئیس بخش آموزش ایمونولوژی، مدیر بخش مطالعات ایمونولوژی و ایمونولوژیست ویزیت‌کنندهٔ بیماران در این مرکز شد.
پروفسور آلیسون همچنین تا سال ۲۰۱۲ میلادی، پژوهش‌گرِ مؤسسه پزشکی هاورد هیوز(HHMI) بود تا سرانجام در همان سال، به مرکز سرطان ام. دی. اندرسون دانشگاه تگزاس پیوست و از آن هنگام، رئیس دپارتمان ایمنی‌شناسی آن مرکز بوده‌است.
او در مصاحبه اخیر خود با سایت نوبل پرایز گفت: دریافت جایزه نوبل یکی از رویاهایم بوده است و از شنیدن خبر بسیار هیجان زده شدم زیرا من همیشه خود را یک دانشمند پایه‌ای می‌دانستم و خود را بیش از آن تصور نمی‌کردم.
تاسوکو هونجو کیست؟

تاسوکو هونجو (Tasuku Honjo) متولد ۲۷ ژانویه ۱۹۴۲ در شهر کیوتو ژاپن است. شهرت وی که یک ایمنی شناس است، در زمینه یافتن پروتئین‌های مرتبط با بروز سرطان است. وی قدم بزرگی در راه شناسایی عوامل فراجهش‌ها در سیستم ایمنی بدن برداشته است.

دکتر هونجو  در سال ۲۰۰۱ به عنوان دستیار خارجی آکادمی ملی علوم آمریکا، در سال ۲۰۰۳ به عنوان عضو آکادمی علوم طبیعی آلمان و در سال ۲۰۰۵ به عنوان عضوی از آکادمی علوم ژاپن انتخاب شد. اکنون نیز در سال ۲۰۱۸ به پاس خدماتش در راه مبارزه با سرطان به همراه دکتر جیمز آلیسون به عنوان برنده جایزه نوبل پزشکی معرفی شد.
اسامی برندگان جوایز نوبل هر ساله از اول تا هشتم اکتبر اعلام می‌شود و طی روزهای آینده برندگان جوایز نوبل فیزیک و شیمی معرفی خواهند شد.
او نیز در مصاحبه با سایت نوبل پرایز ضمن ابزار خوشحالی از دریافت این جایزه گفت: زیست شناسی علم بسیار پیچیده‌ای است و علم زیست شناسی کاملا با علم مهندسی تفاوت دارد. ما نمی‌توانیم درمانی را طراحی کنیم. بسیاری از مردم سعی کردند درمان سرطان را پیدا کنند، اما همه شکست خوردند. من هیچوقت انتظار نداشتم که پژوهش‌هایم بر روی سیستم ایمنی، منجر به کشف درمان سرطان شود. احساس و عقیده من این است که افراد باید چیزهای زیادی را امتحان کنند چون اگر پیگیر و خوش شانس باشند می‌توانند به هدف خود دست یابند.
نوبل فیزیک ۲۰۱۸

جایزه "نوبل" فیزیک سال ۲۰۱۸ به طور مشترک "آرتور اشکین" (Arthur Ashkin)،"جرارد مورو" (Gérard Mourou) و "دونا استریک‌لند" (Donna Strickland) به خاطر نوآوری‌های انقلابی در حوزه فیزیک لیزری تعلق گرفت. اشکین صاحب نصف جایزه و دو دانشمند دیگر نیز هر کدام صاحب یک چهارم از جایزه نقدی بنیاد نوبل خواهند شد.
"جرارد مورو" (Gérard Mourou)، فیزیکدان فرانسوی، به همراه "دونا استریکلند"(Donna Strickland)، روشی موسوم به "CPA" را ابداع کردند، CPA روشی برای ایجاد" لیزرهای پالسی ‌فوق‌ کوتاه" است. این روش، برای تولید پالس‌های فوق‌کوتاه و قوی در جراحی، پزشکی و مطالعات بنیادی علمی، کارآمد خواهد بود.
جایزه نوبل فیزیک از ۱۹۰۱ تا ۲۰۱۷ به ۲۰۷ نفر داده شده بود که در واقع تعداد واقعی آنها ۲۰۶ نفر است، چرا که جان باردین دو بار نوبل فیزیک را به دست آورده است. امسال نیز ۳ دانشمند به این تعداد اضافه شدند. میانگین سنی تمام برندگان نوبل فیزیک بین سال‌های ۱۹۰۱ تا ۲۰۱۷، ۵۵ سال است.
جوانترین برنده نوبل فیزیک تا به امروز، "لارنس برگ"(Lawrence Bragg) است که در زمان اهدای جایزه نوبل ۲۵ ساله بود و این جایزه را با پدرش در سال ۱۹۱۵ به دست آورد.
مسن‌ترین برنده جایزه نوبل فیزیک نیز تاکنون "ریموند دیویس جونیور"( Raymond Davis Jr.) با ۸۸ سال سن بوده است که جایزه نوبل خود را در سال ۲۰۰۲ را دریافت کرد.
از میان تمام نفراتی که جایزه نوبل فیزیک را دریافت کرده‌اند، تنها سه نفر از آنها از بانوان بوده‌اند. سال ۱۹۰۳ ماری کوری ، سال ۱۹۶۳ ماریا گوئپرت-میر(Maria Goeppert-Mayer) و سال ۲۰۱۸ دونا استریکلند.
"جان باردین"( John Bardeen) تنها کسی است که دو بار در سال‌های ۱۹۵۶ و ۱۹۷۲ جایزه نوبل فیزیک را دریافت کرده است.
البته ماری کوری هم جایزه نوبل را دو بار برده است، اما یک بار در سال ۱۹۰۳ نوبل فیزیک را برد و یک بار در در سال ۱۹۱۱ نوبل شیمی به وی اهدا شد.
 ماری کوری و پیر کوری به عنوان یک زوج در سال ۱۹۰۳ جایزه نوبل فیزیک را دریافت کردند. ماری کوری جایزه نوبل را بار دیگر در سال ۱۹۱۱ این بار در زمینه شیمی دریافت کرد.
یکی از دختران ماری و پیر کوری به نام "ایرنه جولیوت-کوری"( Irène Joliot-Curie) نیز جایزه نوبل شیمی را در سال ۱۹۳۵ به همراه همسرش "فردریک جولیوت"( Frédéric Joliot) دریافت کرد.
ویلیام براگ و لارنس براگ در سال ۱۹۱۵، نیلز بور در سال ۱۹۲۲ و آگ ان. بور در سال ۱۹۷۵، مانه سیگبان در سال ۱۹۲۴ و کای ام.سیگبان در سال ۱۹۸۱، جی جی تامسون در سال ۱۹۰۶ و جورج پاژت تامسون در سال ۱۹۳۷ کسانی بودن که به عنوان پدر و پسر حائز جایزه نوبل فیزیک شده‌اند.
آرتور اشکین کیست؟

"آرتور اشکین" یکی از سه برنده نوبل فیزیک ۲۰۱۸ و مسن ترین فردی که تاکنون موفق به کسب این افتخار شده می‌گوید که به رغم سن بالا همچنان به کار تحقیق و پژوهش ادامه می‌دهد و علم تنها چیزی است که وی در آن عملکرد خوبی دارد.
"آرتور اشکین"(Arthur Ashkin) فیزیکدان آمریکایی در سال ۱۹۲۲ میلادی در نیویورک متولد شد.
وی تحصیلات دانشگاهی خود را در دانشگاه "کلمبیا" آغاز کرد و در همان دانشگاه تکنسین آزمایشگاه "پرتو" شد. اشکین با گذراندن رشته "فیزیک " در دانشگاه "کلمبیا"، به دانشگاه "کرنل" رفت و در آنجا به مطالعه "فیزیک هسته‌ای" پرداخت.
وی مدرک دکتری خود را از دانشگاه "کرنل" دریافت کرد و در آزمایشگاه‌های "بل" و شرکت تجهیزات مخابراتی آمریکایی"لوسنت" مشغول به کار شد. او در سال ۱۹۶۰ میلادی کار خود را در حوزه نورهای لیزری آغاز کرد که منجر به اختراع "انبرک‌های نوری" در سال ۱۹۸۶ شد.
"انبرک نوری" یکی از ابزارهای علمی است که در آن از پرتو لیزر با قابلیت فوکوس بالا برای ایجاد نیروی جاذبه‌ یا دافعه استفاده می‌شود. از کاربردهای این ابزار می‌توان به اندازه‌گیری خواص الاستیک دی.ان.ای با نگه داشتن زنجیره‌هایی از مولکول‌ها و کشیدنشان، مطالعه خواص تولیدکننده نیرو در موتورهای مولکولی، بازکردن پروتئین‌ها، مطالعه ذرات، انجام میکرو جراحی‌ها با ترکیب دیگر پرتوهای لیزری و اندازه‌گیری خواص غشاء نورونی اشاره کرد.
اشکین پیش از این در سال ۱۹۷۷ میلادی در حوزه "توسعه روش‌های خنک‌کردن و تسخیر اتم با لیزر" با "استیون چو" همکاری کرد که منجر شد "استیون چو" به همراه دو فیزیکدان دیگر جایزه نوبل فیزیک در سال ۱۹۹۷ را از آن خود کنند.
وی طی مصاحبه اخیر خود با سایت نوبل پرایز قهرمانان زندگی خود را نام برد و گفت: من از همان روز اول شروع این پروژه پیش‌بینی می‌کردم که این کاری بسیار مهم است. "آنتونی فیلیپس فان لیوونهوک"(Dutchman Antonie van Leeuwenhoek) دانشمند هلندی قهرمان من است، زیرا این مرد برای نخستین بار ساختار تک یاخته‌ای که خود آن را "انیمالکولس"(animalcules) می‌نامید را کشف کرد و سپس این کشف را در نامه‌ای و توسط ارسال چند تصویر به انجمن سلطنتی توضیح داد اما هیچ کس به او توجه‌ای نکرد تا اینکه چندی بعد آنها یک نمونه از میکروسکوپ او را می‌خواستند و او به آنها پاسخ منفی داد و گفت اگر شما خواستار یک میکروسکوپ هستید می‌توانید خودتان آن را بسازید. او  و "مایکل فارادی"(Michael Faraday) فیزیکدان و شیمیدان انگلیسی، قهرمانان من هستند.
وی هم چنین در ادامه مصاحبه گفت که در حال نوشتن یک مقاله مهم درباره انرژی خورشیدی است.
جرارد مورو کیست؟

"جرارد مورو" (Gérard Mourou)، فیزیکدان فرانسوی، در ۲۲ ژوئن سال ۱۹۴۴ به دنیا آمد. مورو از پیشگامان حوزه مهندسی برق و لیزرها به شمار می‌رود. او در مصاحبه خود با سایت نوبل پرایز درباره روش ابداعی خود گفت: از این لیزر می‌توان برای سرعت بخشیدن به ذراتی با کارآیی خیره‌کننده استفاده کرد؛ در نتیجه شاید بتوان از سیستمی استفاده کرد که به وسیله آن، به ذرات سرعت بدهیم و به جای کیلومتر از سانتی‌متر صحبت کنیم. تسریع‌کننده‌ها، کاربردهای بسیاری در دنیای پزشکی دارند. مثلا شاید برای ابداع یک درمان، از ایزوتوپ‌های رادیویی استفاده کنید اما برای این کار، باید از آزمایشگاه بیرون بروید زیرا گاهی اوقات، ایزوتوپ‌ها در راکتورهایی ساخته می‌شوند که در فاصله دوری قرار گرفته‌اند؛ در نتیجه آوردن آنها به بیمارستان دشوار است اما با فشرده ساختن این تسریع کننده، می‌توانید آن را به بیمارستان ببرید و از آنجا که تسریع‌کننده فشرده است، کاربردهای چندگانه‌ای دارد و می‌توان آن را در هر بیمارستانی به کار برد.
دونا استریکلند کیست؟

دونا استریکلند؛ سومین زن تاریخ است که موفق به دریافت جایزه نوبل فیزیک شده است.  "دونا استریکلند"(Donna Strickland) در سال ۱۹۵۹ میلادی در کانادا متولد شد و تحقیقات خود را در حوزه لیزر انجام داد. وی سومین زنی است که موفق به دریافت جایزه "نوبل" فیزیک شده است.
وی به همراه "جرارد مورو (Gérard Mouro) دیگر برنده نوبل فیزیک ۲۰۱۸، در حوزه اختراع تکنیکی به نام "CPA" کار کرد. این دو دانشمند به همین دلیل نیز "نوبل" را از آن خود کردند.
" CPA" تکنیکی برای ایجاد" لیزرهای پالسی ‌فوق‌ کوتاه" است.
گفتنی است تکنیکی که استریکلند و مورو توسعه دادند، برای تولید پالس‌های فوق‌کوتاه و قوی در جراحی، پزشکی و مطالعات بنیادی علمی مورد استفاده قرار می‌گیرد.
"دونا استریکلند" مدرک مهندسی فیزیک خود را از دانشگاه "مک‌مستر"(McMaster University)  کانادا دریافت کرد و در سال ۱۹۸۹ دکتری خود را در رشته "نورشناسی" از دانشگاه "راچستر" آمریکا کسب کرد.
وی هم‌اکنون استاد دانشگاه "واترلو"(Waterloo) کانادا است. "استریکلند" نیز تاکنون توانسته جوایز معتبر علمی را از آن خود کند.
وی در مصاحبه با نوبل پرایز کار تحقیقاتی را نوعی سرگرمی برای خودش خواند و گفت: ار تحقیقاتی من برایم یک نوع سرگرمی محسوب می‌شد. من ساعت‌ها وقت گذاشتم و از انجام این کار لذت بردم. این دوره ای در زندگی من است که بسیار بسیار زیاد کار و تلاش کردم و اوقات سرگرم‌کننده‌ای در مطالعه "لیزرهای پالسی ‌فوق‌ کوتاه" داشتم. گروه تحقیقاتی ما نیز سرگرم‌ کننده بود.
او در پاسخ به این سوال که حس او به عنوان سومین زن در تاریخ که نوبل را از آن خود کرده اینگونه گفت: نمی‌دانم چگونه بگویم. زیرا من زنی نیستم که به این جوایز فکر کنم یا به این فکر کنم که چرا یک زن جایزه را از آن خود نکرده است. من خوشحالم که دنباله‌رو راه "ماری کوری" و "ماریا مایر" هستم.
نوبل شیمی ۲۰۱۸

جایزه نوبل شیمی ۲۰۱۸ مشترکا به "سر گرگوری پی وینتر" (Greg Winter)، "جرج پی اسمیت" (George P. Smith) و "فرانسیس اچ آرنولد" (Frances Hamilton Arnold) به ترتیب به خاطر استفاده از فاژها برای تولید داروهای جدید، توسعه یک روش جدید به نام نمایش فاژ و ایجاد انقلاب در آنزیم‌ها اعطا شد.
سِر گرگوری وینتر، از "نمایش فاژ" برای تولید داروهای جدید استفاده کرده است. نمایش فاژ که روشی آزمایشگاهی برای مطالعه پروتئین-پروتئین، پروتئین-پپتاید و پروتئین-دی‌ان‌ای با باکتریوفاژها(ویروس‌هایی که باکتری‌ها را آلوده و مبتلا می‌کنند) است، امروزه پادتن‌هایی تولید می‌کند که می‌توانند سموم را خنثی کنند و  بیماری‌های خودایمنی و سرطان متاستاتیک را درمان کنند.
باکتریوفاژها (باکتری‌خوارها) یا به اختصار فاژها، ویروس‌هایی هستند که به باکتری‌ها حمله می‌کنند و آن‌ها را از بین می‌برند. این ویروس‌ها برای باکتری‌ها اختصاصی هستند و نمی‌توانند به یوکاریوت‌ها حمله کنند.
جرج اسمیت نیز این روش "نمایش فاژ" را توسعه داده است، به گونه‌ای که پروتئین‌های بیشتری قابلیت تولید دارند.
فرانسیس آرنولد هم نخستین تکامل هدایت شده آنزیم‌ها را رقم زده است که پروتئین‌هایی هستند که واکنش‌های شیمیایی را سرعت می‌بخشند.
این آنزیم‌ها که از طریق تکامل هدایت شده تولید می‌شوند، برای تولید همه چیز از سوخت‌های زیستی گرفته تا داروهای مختلف استفاده می‌شوند.
سِر گرگوری وینتر کیست؟

گرگ وینتر، ۱۴ آوریل ۱۹۵۱ در شهر لستر، انگلستان دیده به جهان گشود. وی دارای رتبه "سی‌بی‌ای" یا "عالی‌ترین رتبه امپراتوری بریتانیا "(CBE) و" اف‌آراس" یا "همکار انجمن سلطنتی"(FRS) است.
او عضو "کالج ترینیتی کمبریج"(College of the Holy and Undivided Trinity)  و "رئیس شورای تحقیقات پزشکی"(MRC)  انگلستان نیز است.
این زیست‌شیمی‌دان برنده جایزه نوبل شیمی ۲۰۱۸، برای کارهای پیشگامانه‌اش در زمینه" پادتن تک‌تیره" مشهور است.
"پادتن‌های تک تیره"(Monoclonal antibodies) یا آنتی بادی مونوکلونال پادتن‌ها یک تک‌گونه هستند که همانند یکدیگرند. علت این همانندی اینست که این پادتن‌ها توسط نوعی سلول ایمنی تولید شده‌اند که همه همانندسازی‌شده از یک سلول والد است. البته معمولا با تکثیر ریکامبیننت این پادتن‌ها ساخته می‌شوند. پادتن‌های تک‌تیره پادتن‌هایی تک‌اختصاصی هستند که همه مشابه هم هستند چون از سلول‌های ایمنی مشخص که از یک سلول کلون شده‌اند ایجاد شده، برخلاف پادتن‌های پلی کلونال که از سلول‌های ایمنی متفاوتی ایجاد می‌شوند. پادتن‌های تک‌تیره اتصال تک ظرفیتی دارند بدین معنی که همه به یک نوع اپیتوپ متصل می‌شوند.
وینتر طی مصاحبه با نوبل پرایز ضمن ابراز خشنودی از دریافت جایزه گفت: هنگامیکه افراد در مسیر انجام کاری قرار می‌گیرند، فرصت‌هایی را نیز به دست می‌آورند که باید از آنها استفاده کرد.
جرج پی اسمیت کیست؟

 "جرج پی. اسمیت" ۱۰ مارس ۱۹۴۱ در شهر نورواک کنتیکت آمریکا متولد شد.
او مدرک کارشناسی خود را در رشته زیست شناسی و از "دانشگاه هاورفورد" و مدرک کارشناسی ارشد و دکترای خود را نیز در رشته باکتری شناسی و ایمونولوژی از "دانشگاه هاروارد" اخذ کرد.
این زیست‌شیمی‌دان استاد علوم زیستی "دانشگاه میزوری" بوده است. این زیست شیمی دان که دریافت جایزه نوبل برایش باورکردنی نبود در مصاحبه خود گفت: واقعا تعجب کردم. (باخنده) در واقع من فکر کردم که دارند با من شوخی می‌کنند اما لحظه‌ای به خود آمدم و فهمیدم همه چیز واقعی بوده، باورنکردنی بود.
فرانسیس اچ آرنولد کیست؟

"فرانسیس همیلتون آرنولد" (Frances Hamilton Arnold)  دانشمند و مهندس سرشناس آمریکایی ۲۵ ژوئیه ۱۹۵۶ در شهر پیتسبرگ ایالت پنسیلوانیا آمریکا متولد شد.
  وی از جمله پیشتازان روش‌های تکامل تدریجی هدایت شده در زمینه پروتئین‌ها برای آفرینش سیستم‌های بیولوژیکی مفید شامل آنزیم‌ها، مسیرهای سوخت و سازی، مدارهای تنظیم شده ژنتیکی و ارگانیسمها به‌شمار می‌رود.
او مدرک کارشناسی خود را در رشته مهندسی مکانیک و هوافضا از "دانشگاه پرینستون" در سال ۱۹۷۹ اخذ کرد و پس از آن با ورود به دوره دکترای مستقیم در رشته مهندسی شیمی در "دانشگاه کالیفرنیا" در برکلی موفق به دریافت مدرک دکترا شد. وی تحصیلات خود را در مقطع فوق‌دکتری در همین دانشگاه و در زمینه شیمی بیوفیزیکی ادامه داد و در سال ۱۹۸۶ به جمع اعضای هیئت علمی مؤسسه فناوری کالیفرنیا پیوست.
 فرانسیس همیلتون در حال حاضر استاد تمام "مؤسسه فناوری کالیفرنیا" است و در این دانشگاه مسند پروفسوری در رشته‌های مهندسی شیمی، مهندسی زیستی و بیوشیمی را بر عهده دارد. مطالعات وی شامل بررسی‌های پژوهشی و کاربردی در پزشکی، مواد و صنایع شیمیایی و بحث‌های مرتبط با انرژی می‌شود. او در مصاحبه با نوبل پرایز کار خود را نوعی تقلید از فرایند طراحی طبیعت خواند و گفت: من فکر می‌کنم که آنچه من انجام می‌دهم، تقلید از فرایند طراحی طبیعت است. این زیبایی‌های عظیم و این پیچیدگی دنیای بیولوژیک همه از طریق این الگوریتم ساده و زیبا طراحی شده است و آنچه که من انجام می‌دهم استفاده از این الگوریتم برای ساختن مواد بیولوژیکی جدید است.
 
منبع

منبع این نوشته : منبع
نوبل ,جایزه ,فیزیک ,دانشگاه ,دریافت ,سرطان ,جایزه نوبل ,نوبل فیزیک ,نوبل پرایز ,سیستم ایمنی ,دونا استریکلند ,مورو gérard mourou ,پالسی ‌فوق‌ کوتاه ,ل

بازسازی عضله با نانوذرات طلا

فیزیک کوانتوم می تواند اسرار آمیز تر از حد تصورمان باشد

به‌محض بروز آسیب‌های عضلانی، التهاب به وجود می‌آید و علاوه بر افزایش زمان بهبود، فرآیند درمان را با مشکل مواجه می‌کند.
مطالعات جدید نشان می‌دهد می‌توان با ترکیب نانوذرات طلا به یک عامل ضدالتهابی، آسیب‌های عضلانی را به‌سرعت بهبود بخشید و به فرآیند بازسازی عضلات نیز کمک کرد.
معمولاً برای ترمیم عضلات آسیب‌دیده از عامل ضدالتهابی اینترلوکین 4 یا به‌اختصار IL-4 استفاده می‌شود که به عضله آسیب‌دیده تزریق می‌شود. این درمان با مشکلاتی ازجمله عوارض جانبی مختلف و تجزیه سریع IL-4 همراه است. محققان برای حل این مشکل چاره‌ای اندیشیده‌اند.
در این روش IL-4 به نانوذرات طلا متصل می‌شود و پس از تزریق به محل آسیب‌دیده، IL-4 را برای مدت زمان بیشتری در موضع جراحت نگه می‌دارد تا اثربخشی آن بیشتر باشد. این دارو در صورت تزریق عادی، بلافاصله وارد جریان خون می‌شود و کارایی لازم را ندارد.
مطالعه این روش روی موش‌ها نشان می‌دهد تزریق IL-4 به همراه نانوذرات طلا منجر به افزایش فیبر عضلانی در محل تزریق‌شده است و عوارض جانبی آن بسیار کمتر از روش‌های متداول است.
محققان امیدوارند با استفاده از این روش بتوانند بیماری‌های مزمن عضلانی را درمان کنند.
نتایج این مطالعه در نشریه Proceedings of the National Academy of Sciences منتشر شده است.

 

5656

منبع

منبع این نوشته : منبع
تزریق ,نانوذرات ,می‌شود ,عضلانی ,درمان ,عوارض جانبی ,نشان می‌دهد